| December 2008, column door Marcel Tillema, algemeen directeur van de NCP Groep |
 ‘Maatschappelijk verantwoord ondernemen’, ‘duurzaamheid’, ‘goede doelen’, een modeverschijnsel of willen we met elkaar echt iets moois maken van deze wereld voor nu en voor onze nazaten?
De maand december is voor velen een maand van bezinning: Een terugblik, een vooruitblik en even weer nadenken over wat we doen en waarom we het doen…
|
Ook ik bezin mij in deze column graag samen met u. Meestal heb ik niet zo’n moeite met het schrijven van een column, ergens iets van te vinden, of bewust eens te ‘prikkelen’, maar het onderwerp van deze column kost mij moeite. Een precair onderwerp, want wat is er nou mis met mensen en organisaties die zich inzetten voor de medemens, onze maatschappij en/of de wereld? En wat is not- en welldone?
Volgens mij siert bescheidenheid de mens en moeten we daarom erg voorzichtig zijn met het ‘verkopen’ en het ‘vermarkten’ van onze goede bedoelingen en onze goede daden. Aan de andere kant mogen en moeten we met gepaste trots elkaar willen uitdagen om ‘er toe te doen’. Verder geldt: Je hoeft geen grootse dingen te doen, om groot te zijn in wat je doet. |
Een voorbeeld:
Onlangs ben ik op bezoek geweest bij een oude schoolvriend van de lagere school. Om privacy redenen noem ik hem voor het gemak even fictief ‘Johan’. Johan is ook eigenaar van een bedrijf, we hadden elkaar al zo’n 25 jaar niet meer gezien of gesproken. Ik zat vrijwel vanaf het begin van het gesprek ademloos naar hem te luisteren, het gesprek maakte een enorme indruk op mij, omdat alles wat hij zei uit zijn hart kwam en ik voelde dat hij het meende.
Ik stelde hem de vraag “waarom ben je ondernemer geworden, wat wil je er mee bereiken?”. Hij gaf aan dat hij vooral niet gebonden wil zijn, zelf zijn tijd in wil kunnen delen en dat zijn bedrijf niet zijn nummer 1 prioriteit is, maar het middel om zijn doel te bereiken. Zijn doel is om iets te kunnen betekenen voor deze wereld, zijn visie: “Ik ben hier tijdelijk en wil deze tijd goed besteden, ik heb talenten die ik graag inzet en gebruik om iets terug te doen”.
Johan vindt vanuit zijn geloofsovertuiging dat we op aarde zijn met een opdracht; hij wil uit liefde voor zijn medemens handelden. Johan heeft zelf drie kinderen en om de eerder genoemde redenen vrijwel standaard twee pleegkinderen in zijn gezin. Dit zijn kinderen uit ‘probleem gezinnen’, die vaak ‘bindingsangst’ hebben omdat ze in hun prille leventje al veel hebben meegemaakt. Johan en/of zijn vrouw moeten vrijwel altijd beschikbaar zijn en klaar staan, omdat ze van de betreffende instantie een telefoontje kunnen krijgen om vervolgens een paar uren later een ‘nieuw’ pleegkind op te nemen in hun gezin. Daarom wil hij de vrijheid hebben om bij wijze van spreken ‘alla minuut’ naar huis te kunnen gaan om e.e.a. in orde te maken en het kind met open armen te verwelkomen in hun gezin. Veder gaf Johan aan dat ook zijn medewerkers weten dat ze de vrijheid hebben om vrijwilligerswerk te doen: “Als wij de keuze hebben tussen 5 of 4 opdrachten, dan kiezen wij liever voor 4 opdrachten wanneer dit betekent dat we er toe kunnen doen!”
Overigens loopt Johan er verder niet mee te koop, dit alles staat niet op de website van zijn bedrijf, hij doet het ‘gewoon’. En hij antwoorde met het bovengenoemde op de vraag die ik hem stelde.
|
Graag wil ik nog een voorbeeld met u delen:
Ik ken een aandeelhouder van een bedrijf die vanuit zijn verantwoordelijkheid en 'rentmeesterschap' liever privé zijn nek uitsteekt, privé risico neemt en kiest voor de continuïteit van de bedrijven, dan te gaan voor meer, meer, meer en alleen maar zijn eigen belang.
|
 Het laatste voorbeeld:
Een medewerkster van een bedrijf zet zich als vrijwilliger in om -als verlengde op haar expertise en vakgebied- burenruzies op te lossen. |
Het is mooi om te zien hoe deze personen groot zijn in ‘kleine’ dingen. Het zet mij in ieder geval tot nadenken en ik hoop u ook! Ik geef eerlijk toe dat ik sinds de start van mijn ondernemersleven heel veel uren steek in het wel en wee van het bedrijf en dat andere zaken zoals ‘het er toe doen’ er nog wel eens bij inschieten. Misschien komt het omdat ik over een jaar 40 word, steeds meer en meer denk ik na over het nut en de noodzaak van onze aanwezigheid hier op aarde en wat we er met elkaar van maken of misschien, hoe we het vaak verprutsen!
Het is goed dat organisaties ‘er toe willen doen’, maar niet als het een middel wordt om ons geweten te zuiveren, dan wel om het te gebruiken als marketinginstrument. Aan de andere kant, als we het nergens over hebben, elkaar niet informeren (en dat kan heel goed door marketing te bedrijven), dan gebeurt er ook niets! |
Moraal van het verhaal: “De lijn tussen zinnig bezig zijn met elkaar en goede sier maken is dun. Hier iets van te vinden is lastig, want waarom zou je oordelen als je zelf niet geoordeeld wil worden?”
Ik wens u een mooi en zinnig jaar toe!
Marcel Tillema
Algemeen directeur NCP Groep
marceltillema@ncpgroep.nl |
|
Burgemeester Roelenweg 26
8021 EW Zwolle
T: 088 - 304 04 04
F: 088 - 304 04 03
info@ncpgroep.nl
Overige vestigingen: Klik hier... |
